طیف گسترده ای از مواد نسوز مورد استفاده برای پوشش کوره های ذوب با تمایل به حذف تعامل بین فلز مذاب و مواد پوشش توضیح داده شده است. چنین فعل و انفعالی، جدای از تخریب مکانیکی و حرارتی، می تواند در چندین نوع ظاهر شود: متالیزاسیون، واکنش های تبادلی بین فلز و مواد نسوز، بین اکسیدهای فلزی و پوشش، انحلال مواد بوته توسط فلز یا اکسیدهای آن.
متالیزاسیون عبارت است از آغشته شدن مواد نسوز به فلز تحت تأثیر فشار متالوستاتیک و پدیده مویرگی. اغلب، فرآیند متالیزاسیون با برهمکنش شیمیایی فلز با اکسیدهای نسوز ترکیب می شود. متالیزاسیون آستر اغلب در تولید مس و آلیاژهای مبتنی بر سرب یافت می شود. در طول کار طولانی کوره، فلز تا عمق 1.5 تا 2 متر نفوذ می کند. درزهای سنگ تراشی تقریباً به طور کامل با فلز پر شده است.
واکنش های تبادلی بین فلز و آستر زمانی امکان پذیر است که پایداری شیمیایی اکسید حاصل از مقاومت اکسیدی که بخشی از دیرگداز است بیشتر باشد. احتمال واکنش های مبادله تقریباً با گرمای استاندارد تشکیل، تغییر انرژی آزاد و کشش تفکیک تخمین زده می شود. مس خالص را می توان در کوره هایی با هر آستری ذوب کرد. مواد نسوز حاوی دی اکسید سیلیکون برای آلیاژهای منیزیم نامناسب هستند.